Εκδήλωση - Παρουσίαση ψηφοδελτίου Λαϊκής Συσπείρωσης Καλαμαριάς

Ψηφοδέλτιο Λαϊκής Συσπείρωσης Καλαμαριάς

Στην ΕΥΑΘ περιόδευσαν Γιάννης Ζιώγας και Γιάννης Δελής, υποψήφιοι της «Λαϊκής Συσπείρωσης»

Περιοδεία στην ΕΥΑΘ πραγματοποίησαν οι υποψήφιοι με τη «Λαϊκή Συσπείρωση»Γιάννης Ζιώγας, υποψήφιος για την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας και Γιάννης Δελής,υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης.

Κατά τη διάρκεια της περιοδείας τους συζήτησαν με τους εργαζόμενους της εταιρείας και συναντήθηκαν με το ΔΣ των εργαζομένων.

Οι δύο υποψήφιοι δήλωσαν τα εξής:

«Οι εξελίξεις οι οποίες αφορούν την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ είναι επικίνδυνες γιατί αφορούν το πιο ζωτικό αγαθό για τον άνθρωπο, το νερό, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το λαό της Θεσσαλονίκης. Από την πρώτη στιγμή το ΚΚΕ και οι εκλεγμένοι της "Λαϊκής Συσπείρωσης" στην Περιφέρεια και τους δήμους της περιοχής εξέφρασαν την αντίθεσή τους στην προοπτική της ιδιωτικοποίησης, ενημέρωσαν το λαό, έκαναν προσπάθεια για οργάνωση της πάλης ενάντια σε αυτή την αρνητική εξέλιξη. Ιδιωτικοποίηση σημαίνει παράδοση του νερού στα μονοπωλιακά συμφέροντα, αύξηση της τιμής του, αλλαγές προς το χειρότερο για τις εργασιακές σχέσεις των εργαζομένων στην ΕΥΑΘ.

Λύση στο πρόβλημα δεν είναι η πρόταση που έγινε από δημάρχους της Θεσσαλονίκης για διαχείριση του νερού από την Τοπική Διοίκηση.

Εξάλλου, σχετικά με την πρόταση φορέων και δημάρχων του πολεοδομικού συγκροτήματος της Θεσσαλονίκης για τη διενέργεια δημοψηφίσματος για την ιδιωτικοποίηση του νερού της πόλης και της Εταιρείας Ύδρευσης - Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης (ΕΥΑΘ) να σημειώσουμε πως όλοι αυτοί, αλλά και οι πολιτικές δυνάμεις που επίσης στηρίζουν την άποψη αυτή ξεχνάνε τη συμφωνία τους ή τη σιωπή τους όταν ξεκίνησε η ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ τη δεκαετία του ’90 με την εισαγωγή της στο Χρηματιστήριο και την είσοδο των εργολάβων. Ο μόνος λόγος που προτείνουν τη διεξαγωγή "άτυπου" δημοψηφίσματος για την ιδιωτικοποίηση του νερού και της ΕΥΑΘ, είναι για δημιουργία εντυπώσεων και όχι για τη γνήσια έκφραση της λαϊκής ετυμηγορίας.

Στην πρόταση αυτή συμφωνούν και δήμαρχοι του Πολεοδομικού Συγκροτήματος Θεσσαλονίκης που έχουν διακριθεί και πρωτοστατήσει στην ιδιωτικοποίηση εξίσου κρίσιμων τομέων δράσης της Τοπικής Διοίκησης (καθαριότητα, ανακύκλωση, στάθμευση, ηλεκτροφωτισμός, δημοτικά τεχνικά έργα, λειτουργίες των δήμων, "ενοικίαση" εργαζομένων με δουλεμπορικά προγράμματα κλπ.). Οι ίδιοι έχουν αποδειχτεί οι πιο ένθερμοι υπερασπιστές της πολιτικής ιδιωτικοποιήσεων των κυβερνήσεων και των κομμάτων που τους υποστηρίζουν και έχουν "προστατέψει" αυτές τις επιλογές τους από τις αντιδράσεις των εργαζομένων και του λαού, ακόμα και με την κρατική καταστολή και τα ΜΑΤ (βλ. Μπουτάρης, Δανιηλίδης κλπ.). Προφανώς δεν μεταλλάχθηκαν τώρα σε υπερασπιστές των δημόσιων αγαθών, όπως το νερό. Ήταν και παραμένουν πρωταγωνιστές των ιδιωτικοποιήσεων μαζί με το κράτος και τα κόμματα που τους στηρίζουν (βλ. λιμάνι Θεσσαλονίκης, ΔΕΗ, σύστημα Υγείας, αερολιμένας Θεσσαλονίκης κλπ.).

Η μόνη και πραγματική "διαφορά" τους από την επίσημη κυβερνητική πολιτική ιδιωτικοποιήσεων (όπως του νερού) ΔΕΝ είναι αυτή καθεαυτή η ιδιωτικοποίηση (την οποία δεν αμφισβητούν, αλλά αντίθετα προωθούν) ΑΛΛΑ ο τρόπος και το μείγμα ιδιωτικοποίησής του. Προτείνουν ουσιαστικά τη μητροπολιτική διαχείριση του νερού από τους δήμους της περιοχής (βλ. δημοτικοποίηση). Στην πραγματικότητα υποστηρίζουν την ιδιωτικοποίηση, αλλά με μάνατζέρ της την Τοπική Διοίκηση και όχι το κεντρικό κράτος. Δηλαδή καμιά διαφορά.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στους φορείς που προτείνουν το δημοψήφισμα συμπεριλαμβάνονται και «κινήσεις» (π.χ. κίνηση 136 κλπ.) που υπερασπίζονται ανοιχτά ένα άλλο μοντέλο ιδιωτικοποίησης (με διασπορά μετοχών της Εταιρείας Ύδρευσης) κατά τα πρότυπα του Χρηματιστηρίου. Οι ίδιες αυτές "κινήσεις" εκδήλωσαν ενδιαφέρον και συμμετείχαν στο διαγωνισμό για την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ. Η εμπειρία από τη "δημοτική" διαχείριση του νερού, σε άλλες πόλεις της χώρας, μέσα από "δημοτικές επιχειρήσεις ύδρευσης" απέδειξε ότι δεν απέχουν καθόλου από την κερδοσκοπική διαχείριση του νερού σε βάρος των λαϊκών συμφερόντων, ότι άνοιξαν το δρόμο για την πλήρη - τυπική ιδιωτικοποίηση του νερού και εκεί.

Το δίλημμα ιδιωτικοποίηση ή δημοτικοποίηση, παρά τις όποιες διαφορές έχουν μεταξύ τους, δίλημμα το οποίο προβάλλουν οι δήμαρχοι που όλα αυτά τα χρόνια υπηρέτησαν και υπηρετούν την πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ είναι πλαστό. Η πείρα δείχνει ότι και οι δύο αυτές προοπτικές οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια το λαό να βάζει πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη για πιο υποβαθμισμένες υπηρεσίες.

Δικαιώματα του λαού που αφορούν ζωτικές λαϊκές ανάγκες (όπως αυτή για το νερό) είναι αυτονόητα και δεν μπαίνουν στην κρίση ούτε καν "δημοψηφισμάτων". Ανάλογα δημοψηφίσματα σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες ή ακόμα και επαναδημοτικοποίηση του νερού δεν εμπόδισαν την επέλαση των ιδιωτικών μονοπωλίων σε συνεργασία με τους δήμους και την Τοπική Διοίκηση που λειτουργεί σαν αναπόσπαστο κομμάτι του αστικού κράτους, δεν εξασφάλισαν φθηνό και ποιοτικό νερό στους καταναλωτές.

Ο λαός με την ψήφο του στις επερχόμενες εκλογές μπορεί συνολικά να τοποθετηθεί για το σύνολο των προβλημάτων του, ανάμεσα σε αυτά και για το πρόβλημα του νερού, καταδικάζοντας την πολιτική που ευθύνεται για αυτή την κατάσταση.

Λύση είναι οι εργαζόμενοι, συνολικά τα λαϊκά στρώματα της πόλης μας να συσπειρωθούν, να πάρουν πρωτοβουλίες, να οργανώσουν τη συμμαχία και την πάλη τους για:

Να μην περάσει η ιδιωτικοποίηση του νερού.

Να εξασφαλιστεί φθηνό και ποιοτικό νερό για όλα τα νοικοκυριά, χωρίς ανατιμήσεις, χαράτσια και πρόστιμα,

Καμιά διακοπή υδροδότησης σε λαϊκά σπίτια λόγω χρεών, διαγραφή των προστίμων.

Με έναν τέτοιο αγώνα θα ανοίγει και ο δρόμος για την οριστική λύση του προβλήματος, η οποία είναι η κοινωνικοποίηση των οργανισμών ύδρευσης, ο πανεθνικός σχεδιασμός διαχείρισης των υδατικών αποθεμάτων, χωρίς καμιά ιδιωτική επιχειρηματική ανάμειξη. Στόχος που έρχεται σε αντίθεση με την πολιτική και τη φύση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας και διαχείρισης.

Βήμα μπορεί να γίνει σε αυτή την κατεύθυνση με την ψήφιση των ψηφοδελτίων που στηρίζει το ΚΚΕ στις τοπικές και περιφερειακές εκλογές. Με αυτό τον τρόπο μπορεί να εκφραστεί γνήσια η λαϊκή αντίθεση ώστε να μην πούμε το νερό νεράκι».

Από το 902.gr

ΣΚΑΝΔΙΝΑΒΙΑ Οταν χρεοκοπούν τα «πρότυπα» του καπιταλισμού

Πριν λίγες μέρες η ιστοσελίδα της Οργάνωσης Μελών του ΣΥΡΙΖΑ στην ΕΥΔΑΠ ανέφερε σαν παράδειγμα το ότι στη Σουηδία η υδροδότηση, που είναι στην αρμοδιότητα των δήμων, λειτουργεί χωρίς κέρδος. Συγκεκριμένα έγραφε: «Αδιανόητη είναι για τους Σκανδιναβούς η σκέψη ότι κάποιος μπορεί να έχει κέρδος από την εκμετάλλευση της υδροδότησης. Το απαγορεύει άλλωστε και η νομοθεσία αυτών των χωρών». Και παρακάτω αναφερόταν στην προσπάθεια που έγινε από τους φιλελεύθερους της Σουηδίας στο Δήμο του Μάλμε για την ιδιωτικοποίηση της ύδρευσης, η οποία σταμάτησε με την εκλογή σοσιαλδημοκρατών. Αυτό είναι πια πάγιο, αλλά και ξεπερασμένο επιχείρημα των οπορτουνιστών ότι για όλα φταίει ο νεοφιλελευθερισμός και οι συντηρητικοί διαχειριστές.

Να μας συγχωρούν, αλλά είμαστε υποχρεωμένοι να τους διαψεύσουμε, αφού στη Δανία, όπου εφαρμόστηκε αντιδραστική μεταρρύθμιση, ανάλογη με τον «Καλλικράτη», πριν μάλιστα από την Ελλάδα, η νομοθεσία άλλαξε σε μια νύχτα όταν το απαίτησαν τα συμφέροντα του κεφαλαίου και όχι μόνο η ύδρευση, αλλά και η ενέργεια, το σύστημα αποχέτευσης, τα σκουπίδια, οι συγκοινωνίες και η καθαριότητα καθώς και κάθε άλλη υπηρεσία ιδιωτικοποιήθηκαν με πρωτοβουλία κυβέρνησης και δήμων. Μάλιστα, σε όλα αυτά πρωτοστάτησαν οι σοσιαλδημοκράτες. Ανάλογα μέτρα προετοιμάζονται κι αυτήν την περίοδο και θα ενταθούν στη Σουηδία μετά τις εκλογές. Ηδη η επιτροπή«σοφών» για την Κοινωνική Ασφάλιση αυτήν τη βδομάδα ομόφωνα προτείνει (με τη σύμφωνη γνώμη των κομμάτων που την αποτελούν) αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης στα 69 από τα 65 έτη σήμερα.

Την ίδια στιγμή στη Δανία σειρά έχουν τα σχολεία και τα νοσοκομεία, αφού δήμοι και περιφέρειες θέλουν να αναθέσουν τη διαχείρισή τους σε ιδιωτικές εταιρείες. Στη διαχείριση, εκτός από καθαριότητα ή φύλαξη, εντάσσεται και η δυνατότητα ο ιδιώτης να αναλαμβάνει την πρόσληψη εκπαιδευτικών, τη μισθοδοσία και την ίδια τη διεύθυνση του σχολείου.

Οι δήμοι εξελίσσονται σε στυγνούς εργοδότες και πλασιέ των εργολάβων

Ενας από τους πιο σίγουρους τρόπους κερδοφορίας για τους καπιταλιστές στη Σκανδιναβία είναι η ανάληψη διαχείρισης κρατικού ή δημοτικού έργου. Δηλαδή αναλαμβάνουν μετά από πλειστηριασμό τη διαχείριση ενός τομέα, έχοντας σίγουρο εισόδημα από τα λεφτά των φορολογουμένων και χρησιμοποιώντας τις εγκαταστάσεις και τα κτίρια των δήμων που είναι λαϊκή περιουσία.

Ας πάρουμε για παράδειγμα την καθαριότητα. Ο δήμος είχε δικό του τμήμα που έκανε αυτή τη δουλειά. Τώρα την αναθέτουν μετά από πλειστηριασμό σε μια ιδιωτική εταιρεία που υπόσχεται ότι μπορεί να κάνει τη δουλειά φτηνότερα. Ο δήμος κλείνει το σχετικό τμήμα και απολύει όλους τους εργαζόμενους. Ο ανάδοχος του έργου τούς καλεί πίσω και τους εκβιάζει ότι αν θέλουν να τους προσλάβει, θα πρέπει να δεχτούν αισθητές μισθολογικές μειώσεις και νέα σύμβαση με λιγότερα δικαιώματα. Ετσι σπάνε και οι συλλογικές συμβάσεις και κάθε κεκτημένο δικαίωμα. Μάλιστα, η πείρα λέει ότι αυτοί οι ανάδοχοι προσλαμβάνουν ελάχιστους από τους παλιούς εργάτες και συμπληρώνουν τις υπόλοιπες θέσεις εργασίας ενοικιάζοντας εργάτες, κατά το πλείστον μετανάστες χωρίς δικαιώματα, από τα δουλεμπορικά γραφεία που ξεπετιούνται σαν μανιτάρια.

Από το 2009 έως το 2012 απολύθηκαν πάνω από 30.000 δημοτικοί υπάλληλοι και σήμερα ο αριθμός είναι πολύ μεγαλύτερος. Μόνο το 2013 απολύθηκαν 700 δάσκαλοι. Οι δήμοι δηλαδή συγκαταλέγονται στους στυγνότερους εργοδότες και χρησιμοποιούνται σαν μοχλός για την παράδοση όλων των υπηρεσιών στους ιδιώτες.

Μαζικές απολύσεις και στον ιδιωτικό τομέα

Παράλληλα με την κρατική και τοπική διοίκηση έχουμε εξελίξεις και στον ιδιωτικό τομέα αφού οι μεγαλύτερες επιχειρήσεις μεταφέρουν τα τμήματα παραγωγής σε χώρες με φτηνότερο εργατικό δυναμικό και μεγαλύτερο βαθμό εκμετάλλευσης. Αλλωστε, αυτό ήταν και το νόημα με την ελευθερία κίνησης κεφαλαίου που περιλαμβάνεται στη Συνθήκη του Μάαστριχτ και τις διάφορες οδηγίες που την εξειδίκευσαν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η δανέζικη εταιρεία αλλαντικών «Danish Crown», που έχει μεταφέρει τα σφαγεία της στην Πολωνία, απολύοντας εκατοντάδες εργαζόμενους και απειλεί κατ’ εξακολούθηση τους λίγους που έχουν απομείνει στο τελευταίο σφαγείο ότι αν δεν δεχτούν μειώσεις μισθών, θα το κλείσει και αυτό.

Εχουμε έτσι τα τελευταία χρόνια μαζικές απολύσεις σε όλες τις σκανδιναβικές χώρες. Στη Σουηδία, για παράδειγμα, απολύθηκαν πρόσφατα 390 βιομηχανικοί εργάτες στη «Volvo Bussar» στο Saffle, 230 εργαζόμενοι στη χαρτοβιομηχανία «Holmenspappersbruk» στο Hallstavik, 220 εργαζόμενοι στη «Swedwood» στο Tibro και 650 εργαζόμενοι στη «Sony Mobile» στη Lund. Στη Νορβηγία έγιναν απολύσεις στην αλιευτική βιομηχανία και στα λιμάνια και στη Δανία έχουμε χιλιάδες απολύσεις στις τράπεζες και σε μεγάλες εταιρείες, ακόμα και της πράσινης οικονομίας όπως η «Vestas» και η «Siemens», στις συγκοινωνίες, στην οικοδομή.

Η δε δανέζικη ναυτιλία είναι από τις ισχυρότερες στον κόσμο, όμως κι εδώ όπως και στην Ελλάδα τα ναυπηγεία έκλεισαν και τα καράβια κατασκευάζονται στην Ασία.

Mε οδηγίες της ΕΕ εισάγουν σύγχρονους δούλους για να σπάσουν τις συλλογικές συμβάσεις

Υπάρχουν όμως και κλάδοι κύρια στον τομέα των υπηρεσιών που αντικειμενικά δρουν εντός της Δανίας και εκεί φροντίζουν οι καπιταλιστές, η ΕΕ και οι κυβερνήσεις διά μέσου της μετανάστευσης να εισάγονται ελεύθερα φτηνότεροι εργάτες από άλλες χώρες και έτσι να σπάνε οι όποιες κατακτημένες συλλογικές συμβάσεις και να ενισχύεται η τάση να φτηναίνει η εργατική δύναμη, γεγονός αντικειμενικά αναγκαίο προκειμένου το κεφάλαιο να αντεπεξέρχεται στις δυσχέρειες του ανταγωνισμού ως προς την αναπαραγωγή του, αυξάνοντας τον όγκο των κερδών του έτσι που να έχει αντιστάθμισμα στην πτώση του ποσοστού κέρδους.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η κατασκευή δικτύου μετρό στην Κοπεγχάγη, που αποτελεί το μεγαλύτερο έργο των τελευταίων χρόνων με κόστος πάνω από 22 δισ. κορόνες και κύριο επενδυτή το Δήμο Κοπεγχάγης, έργο στο οποίο δεν δουλεύει ούτε ένας Δανός. Εκτός από ελάχιστες διοικητικές θέσεις, όλες οι άλλες καλύπτονται από εισαγόμενους εργάτες, ανάμεσά τους και Ελληνες με μειωμένους μισθούς και δικαιώματα.

Ιδιαίτερα αισθητή είναι η ανεργία στους νέους, που σε υποβαθμισμένες περιοχές της πρωτεύουσας ξεπερνάει το 20%.

Στην ίδια κατεύθυνση η δανέζικη κυβέρνηση έκοψε μια σειρά άλλα επιδόματα όπως τις πρόωρες αναπηρικές συντάξεις, επιδόματα ατόμων με ειδικές ανάγκες, φοιτητικά επιδόματα κ.ά., με αποτέλεσμα να αυξηθούν συνολικά τα άτομα που έχουν ανάγκη από δουλειά και εισόδημα. Υπολογίζεται σήμερα ότι εκτός από τους επίσημα 170.000 ανέργους, πάνω από 850.000 βρίσκονται εκτός αγοράς εργασίας. Στη δε Σουηδία η ανεργία τραβά την ανηφόρα και στους νέους κάτω των 25 ετών έχει φτάσει το 22,9%.

Ακόμα πιο βάρβαρα μέτρα στη Δανία από την κυβέρνηση σοσιαλδημοκρατών που στηρίζουν και οι «Πρασινοκόκκινοι»

Στη Δανία η σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση, που στηρίζεται και από τους «Πρασινοκόκκινους» (αδελφό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ και μέλος του ΚΕΑ), φρόντισε με κατάλληλα μέτρα να αλλοιωθούν τα κριτήρια για το χαρακτηρισμό του ανέργου και έτσι το επίσημο ποσοστό ανεργίας μειώθηκε αισθητά. Ακόμα και μισή μέρα το μήνα να δουλέψει κάποιος, πλέον δεν θεωρείται άνεργος, αλλά απασχολούμενος. Oι «Πρασινοκόκκινοι» επίσης είχαν υποσχεθεί ότι αν δεν λυνόταν το πρόβλημα της επιδότησης των ανέργων, δεν θα ψήφιζαν τον προϋπολογισμό και θα έπεφτε η κυβέρνηση. Την τελευταία στιγμή βέβαια …υπέγραψαν και 34.000 άνεργοι έμειναν χωρίς επίδομα.

Κι εκεί τεμπέληδες…

Ταυτόχρονα με τα παραπάνω μέτρα, κυβερνήσεις, ΕΕ, κεφάλαιο εξαπέλυσαν μια καλά οργανωμένη ιδεολογική επίθεση, ότι οι Δανοί δεν είναι παραγωγικοί (με βάση τα επίσημα στοιχεία η Δανία είναι πρώτη σε παραγωγικότητα), ότι εκμεταλλεύονται το Κράτος Πρόνοιας, ότι το μορφωτικό επίπεδο δεν είναι ικανοποιητικό και ότι οι περισσότεροι είναι κακομαθημένοι και απαιτούν τα παράλογα. Ετσι έγινε υποχρεωτικό όλοι οι άνεργοι να μετέχουν σε ειδικά μελετημένα σεμινάρια που σκοπό είχαν την ενσωμάτωση και την πλήρη υποταγή στα αιτήματα της εργοδοσίας. Από αυτά τα σεμινάρια θησαυρίζουν διάφοροι σύμβουλοι που πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες, αντιεπιστημονικές θεωρίες και προσπαθούν να επιβάλουν στους ανέργους αντιδραστικές απόψεις και να τους κάνουν να αισθάνονται ένοχοι και υπεύθυνοι που ζουν σε βάρος της κοινωνίας. Σε όλα αυτά τα σεμινάρια έχει ενεργό συμμετοχή ο εργοδοτικός συνδικαλισμός. Για όσο διάστημα κάποιος μετέχει σε τέτοιο σεμινάριο, δεν θεωρείται άνεργος, αλλά υπό εκπαίδευση.

Προσφέρει …δωρεάν ψυχολόγους ο εργοδοτικός συνδικαλισμός

Χαρακτηριστικό δείγμα υποκρισίας του εργοδοτικού συνδικαλισμού, αλλά και των δήμων είναι το ότι έχει γίνει πια συνήθεια κάθε φορά που έχουμε μαζικές απολύσεις να διαθέτουν δωρεάν ψυχολόγους για να βοηθήσουν τους απολυμένους να ξεπεράσουν το σοκ της απόλυσης, όπως λένε. Καλλιεργούν μαζικά την αντίληψη ότι οι απολυμένοι φταίνε για την ανεργία, ότι έχουν χάσει την εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και ότι πρέπει να την ανακτήσουν.

Παράλληλα, οι δήμοι, επειδή έχουν έλλειψη προσωπικού λόγω των απολύσεων, αναθέτουν τη διαχείριση της επανένταξης των ανέργων στην αγορά εργασίας σε δουλεμπορικά «γραφεία ενοικιάσεως ανθρώπινου δυναμικού», με το δικαιολογητικό ότι στοιχίζει φτηνότερα και τα γραφεία αυτά μπορούν ευκολότερα να τους βρουν δουλειά. Σαν καινοτόμα λύση κάποιο τέτοιο «γραφείο» είχε σοφιστεί την προβολή των ανέργων στη βιτρίνα του να αναδεικνύουν στους υποψήφιους εργοδότες τους τα ….προσόντα τους.

Από το Γενάρη του 2014 η κυβέρνηση αποφάσισε ότι όλοι οι άνεργοι, για να έχουν δικαίωμα επιδότησης, θα πρέπει να προσφέρουν στην κοινωνία, κάνοντας τις καλούμενες εργασίες κοινής ωφέλειας, που σημαίνει να σκουπίζουν τους δρόμους και τα πάρκα. Προκλητικά, η σοσιαλδημοκράτισσα υπ. Εργασίας δήλωσε: «Δεν βλέπω κανένα πρόβλημα ένας άνεργος γιατρός να σκουπίζει τις ακαθαρσίες των σκύλων, αφού απαιτεί επίδομα».

Μονόδρομος για τους εργαζόμενους ο άλλος δρόμος ανάπτυξης

Για όλα αυτά πρέπει να ανοίξει η συζήτηση μπροστά στις εκλογές με τον κάθε άνεργο, τον κάθε εργαζόμενο, το μετανάστη, τον κάθε νέο που υποφέρει από τις συνέπειες της ανεργίας ή από το φόβο της απόλυσης ότι δεν αποτελεί μονόδρομο ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης που έχει συνέπεια οι (επίσημα) άνεργοι στην ΕΕ να έχουν φτάσει τα 27 εκατ. Οτι υπάρχει άλλος δρόμος με ισχυρό ΚΚΕ παντού, για εργατική αντιπολίτευση, για να μπουν εμπόδια, για να ανοίξει δρόμο με λαϊκή συμμαχία για την αποδέσμευση από την ΕΕ, με μονομερή διαγραφή του χρέους, για τη Λαϊκή Εξουσία.

Από παλιότερη κινητοποίηση εργαζομένων στη Στοκχόλμη της Σουηδίας ενάντια στις περικοπές στα επιδόματα ανεργίας

Πάνος Απέργης
ΤΟ Σκανδιναβίας του ΚΚΕ

Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ στις ΔΕΥΑ

ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ

Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ στις ΔΕΥΑ

Χρειάζεται αγώνας με κίνημα, χωρίς αυταπάτες

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Την ώρα που οι εργαζόμενοι των ΔΕΥΑ είμαστε στον αέρα, που συνάδελφοί μας ΙΔΑΧ είναι με το ένα πόδι στη δουλειά, την ώρα που Δημοτικές αρχές παραδίνουν σε επιχειρηματίες το νερό και η ζωή μας έχει υποτιμηθεί από την αντεργατική λαίλαπα κυβέρνησης, Ευρωπαϊκής Ένωσης και κεφαλαιοκρατών, η Ομοσπονδία μας με χαρτοπόλεμο προσπαθεί να κοιμίσει τους εργαζόμενους.

Η πλειοψηφία της (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ) συνεχίζει να σπέρνει αυταπάτες, ότι χωρίς αγώνες μπορούν να λυθούν προβλήματα, μπορεί να καλυτερέψει η ζωή μας. Αυτό επαναλαμβάνει στην από 24-2-14 ανακοίνωσή της, όταν λέει ότι ο υπουργός Εσωτερικών “έχει υποσχεθεί να ικανοποιήσει την επίλυση των προβλημάτων μας”!!

Συνεχίζει να βγάζει λάδι την Ευρωπαϊκή Ένωση και τους θεσμούς της, αφού λέει ότι “το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο «θέτει» φράγμα στην απελευθέρωση της αγοράς του ΝΕΡΟΥ σε πανευρωπαϊκό επίπεδο ”!!

Κάνει πως δεν ξέρει τις ευρωπαϊκές οδηγίες και κανονισμούς, που οδηγούν την διαχείριση του νερού στα χέρια μονοπωλιακών ομίλων (μέχρι το 2015 θα πρέπει να έχει περάσει στα χέρια ιδιωτών το 75% της διαχείρισης των υδάτινων πόρων). Συγκαλύπτει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κόμματα που τη στηρίζουν, μετέτρεψαν την ΕΥΔΑΠ σε Α.Ε., την έβαλαν στο χρηματιστήριο, έβαλαν τις εργολαβίες, την επιχειρηματική δράση και την ανταποδοτικότητα στις επιχειρήσεις ύδρευσης.

Σκόπιμα κρύβει ότι σήμερα, στο καπιταλιστικό σύστημα όλες οι δημόσιες επιχειρήσεις λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, έχουν κριτήριο την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία.

Αφήνει την υπόθεση της παρεμπόδισης των αντιλαϊκών μέτρων στην EPSU, δηλ στα Ευρωπαϊκά Συνδικάτα, που υπάρχουν για να περνούν την γραμμή της υποταγής και της συνδιαλλαγής με τους καπιταλιστές, που έχουν απεμπολήσει δεκαετίες τώρα την ταξική πάλη και σύγκρουση, που δηλητηριάζουν τα μυαλά των εργαζομένων με τις ψεύτικες ελπίδες ότι εργάτες και επιχειρηματίες έχουν κοινά συμφέροντα, και γι αυτό άλλωστε χρηματοδοτούνται και από την Κομισιόν.

Η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ μέλη της EPSU στριμώχνουν τις ανάγκες και τους αγώνες των εργαζομένων στους διαδρόμους των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του πολιτικού προσωπικού των επιχειρηματικών ομίλων. Μαζί και η πλειοψηφία της Ομοσπονδίας μας, που ζητάει “η χώρα μας να μην αποκλίνει από την ακολουθούμενη Ευρωπαϊκή πολιτική”!!

Δεν παραξενευόμαστε, είναι οι ίδιοι, που πριν λίγα χρόνια κοιμίζανε και πάλι τους συμβασιούχους, ότι η Ευρωπαϊκή Οδηγία 70/1999 τους έλυνε το πρόβλημα της μονιμοποίησης!!

Τι έχουν να πουν τώρα στους 57 συναδέλφους της ΔΕΥΡόδου, που βρίσκονται στην πόρτα της απόλυσης; Λύνουν το ζήτημα τα δικαστήρια και η ευρωπαϊκή οδηγία;

Όχι βέβαια συνάδελφοι.

Η μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα, μπορεί να κατακτηθεί από ένα κίνημα που θα θεωρεί τη δουλειά δικαίωμα, που δεν θα συμβιβάζεται με τη λογική “των πάγιων και διαρκών αναγκών”, που δεν θα έχει αυταπάτες ότι η λυκοσσυμαχία της Ε.Ε. και οι διαχειριστές των κεφαλαιοκρατών φροντίζουν για τα δικά του συμφέροντα. Η μόνιμη δουλειά μπορεί να κερδηθεί από ένα κίνημα, ταξικό, που δεν θα παλεύει για την ανάπτυξη των καπιταλιστών, αλλά για να πάρει τον πλούτο στα χέρια του, για να ικανοποιηθούν οι σύγχρονες λαϊκές ανάγκες.

Γιατί δεν λέει κουβέντα η Ομοσπονδία για την παράδοση της ΔΕΥΑΧίου από την Δημοτική Αρχή (ΝΔ) σε Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση (ΚΟΙΝΣΕΠ ΑΚΜΗ), για τη διαχείριση της ύδρευσης και της αποχέτευσης;

Μήπως γιατί οι ΚΟΙΝΣΕΠ είναι ευρωενωσιακά δημιουργήματα ; Ή μήπως γιατί στην Ελλάδα ήρθαν με το Νόμο Κατσέλη (επί ΠΑΣΟΚ) ή μήπως γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ συμφωνεί με τις ΚΟΙΝΣΕΠ και τις εντάσσει με το πρόγραμμά του στην λεγόμενη “αλληλέγγυα οικονομία”;

Όπως και να 'ναι οι συνάδελφοι πρέπει να μάθουν ότι οι ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ ανεξάρτητα αν συγκροτούνται σαν επιχειρήσεις δήθεν «κοινωνικού» χαρακτήρα, αποτελούν τον προπομπό για την παραπέρα ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση υπηρεσιών που ανήκουν στον Δήμο κλπ.

Είναι το όχημα για εύρεση φτηνών εργαζομένων, χωρίς δικαιώματα, ενισχύουν την ανακύκλωση της ανεργίας και της φτώχειας, ενώ συμβάλλουν στην διάσπαση και στον κατακερματισμό των εργαζομένων.

Η υλοποίηση προγραμματικών συμβάσεων Δήμων και ΚΟΙΝΣΕΠ θα έχουν αρνητικά αποτελέσματα για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα. Τέτοια αποτελέσματα είχαν και σε μια σειρά Ευρωπαϊκές χώρες που εφαρμόστηκαν:

• Μείωση της χρηματοδότησης από το κράτος προς τους Δήμους
• Εμπορευματοποίηση υπηρεσιών με περαιτέρω αύξηση των τελών
• Απολύσεις προσωπικού κλπ

Στεκόμαστε απέναντι σε κάθε ιδιωτικοποίηση. Αντιπαλεύουμε τη λογική που λέει ότι οι ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ είναι μια αναγκαιότητα, αφού κυβέρνηση και Ε.Ε. απαγορεύουν τις προσλήψεις μόνιμου προσωπικού.

Παλεύουμε :

• για την κατάργηση τους, καμία προγραμματική συμφωνία μαζί τους
• για προσλήψεις μόνιμου προσωπικού με δικαιώματα, μονιμοποίηση των συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις, για μέτρα ουσιαστικής στήριξης των ανέργων.

Για να μην πληρώσει ο λαός το νερό χρυσάφι χρειάζεται να δυναμώσει το ταξικό κίνημα και να ενισχυθεί η συμμαχία των λαϊκών στρωμάτων, που θα αποτρέψει τις αντιλαϊκές εξελίξεις, που φυσικά δεν αφορούν μόνο στις ΔΕΥΑ. -

24-2-2014

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΛΑΪΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥΜΠΑΣ

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΛΑΪΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥΜΠΑΣ

EΛΒΟ - ΕΥΑΘ - ΚΟΚΑ ΚΟΛΑ. ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΕΚΠΟΜΠΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ

ΠΡΟΒΟΛΗ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗΣ ΕΚΠΟΜΠΗΣ

Λαϊκή Επιτροπή Τούμπας: Συγκέντρωση Αλληλεγγύης για τους απεργούς της Coca - Cola 3E. Παρουσία εργαζομένων από ΕΥΑΘ και ΕΛΒΟ

Τρίτη, 11 Φεβρουαρίου 2014

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους απεργούς της «Coca-Cola» από τη Λαϊκή Επιτροπή Τούμπας

Ηχηρό μήνυμα αλληλεγγύης και συμπαράστασης στους απεργούς της «Coca-Cola» έστειλε η Λαϊκή Επιτροπή Τούμπας, το απόγευμα της Δευτέρας.
 Στη συγκέντρωση μίλησε ο Κώστας Τοσίδης, μέλος του ΔΣ του σωματείου εργαζομένων στην «Coca-Cola» και εκ μέρους της Λαϊκής Επιτροπής Τούμπας, ο Νίκος Νατζμέ, πρόεδρος του Σωματείου
Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ν. Θεσσαλονίκης. Στην ομιλία του σημείωσε μεταξύ άλλων: «Η πολυεθνική, αφού αποφάσισε το κλείσιμο των εργοστασίων σε Θεσσαλονίκη και Βόλο και τη μεταφορά τους στη Βουλγαρία για να εξασφαλίσει ακόμη μεγαλύτερα κέρδη, με τα μεροκάματα πείνας που ισχύουν εκεί, θέλει τώρα να συρρικνώσει και το τμήμα διανομής, απολύοντας 32 εργαζόμενους. 
 Ο αγώνας των εργαζομένων στην Κόκα - Κόλα για δουλειά και ζωή με αξιοπρέπεια είναι υπόθεση όλων όσοι βιώνουμε τις επιπτώσεις της πολιτικής κυβέρνησης, ΕΕ και μεγαλοεπιχειρηματιών. 
 Είναι η ίδια πολιτική που δίνει το δικαίωμα στους μεγαλοεργοδότες να αφήνουν απλήρωτους τους εργαζόμενους για μήνες, όπως συμβαίνει στα σούπερ μάρκετ "Αρβανιτίδης" και αλλού. Είναι η ίδια πολιτική που κλείνει μικρομάγαζα. Η ίδια πολιτική που κλείνει δημόσιες δομές Υγείας, που ξεπουλά την ΕΛΒΟ, που ιδιωτικοποιεί την ΕΥΑΘ και άλλες δημόσιες επιχειρήσεις και υπηρεσίες, για τα συμφέροντα ντόπιων και ξένων μεγαλοεπιχειρηματιών. Γι’ αυτό ο αγώνας των εργαζομένων στην Κόκα -Κόλα είναι αγώνας ολόκληρης της εργατικής τάξης και των λαϊκών οικογενειών. Η νίκη θα είναι όλων των εργαζομένων».
 Χαιρετισμό απηύθυναν ο Κώστας Ζαμπέτογλου, μέλος του ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων στην ΕΥΑΘ και ο Κώστας Ηλιού, μέλος ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων στην ΕΛΒΟ. Ακολούθησε πορεία στους δρόμους της Τούμπας.
 Να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στους απεργούς της Coca cola-3Ε καλεί τα λαϊκά στρώματα της Θέρμης η Λαϊκή Επιτροπή και να συμμετάσχουν στη συγκέντρωση που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 16 Φλεβάρη στις 11 το πρωί στο πολιτιστικό κέντρο Τριαδίου.
 Στην Πάτρα, το σωματείο εργατοϋπαλληλικού προσωπικού της COCA COLA αποφάσισε την κήρυξη 4ωρης στάσης εργασίας για την Πέμπτη 13 Φλεβάρη από τις 10 το πρωί μέχρι τις 2 το μεσημέρι, απαιτώντας από την εργοδοσία να πάρει πίσω την απόφασή της για κλείσιμο του εναπομείναντος τμήματος αποθήκευσης και διανομής στην αχαϊκή πρωτεύουσα, πετώντας στο δρόμο της ανεργίας 30 εργαζόμενους.